Posiadłość zawiera budowle w stylu pruskim z roku 1840 i 1864 oraz odbudowaną na podstawie zachowanych wzorów oborę. Budynki te zostały umieszczone na liście chronionych zabytków. Posiadłość znajduje się w centrum Klosterbuch, a położona jest dokładnie naprzeciwko wejścia do byłego kompleksu klasztornego Cystersów Buch. Miejsce to leży w bajkowej dolinie Freiberger Munde.
Pan Jürgen Pohl i Pani Pohl-Roux, wtedy jeszcze Seyerle z domu Roux, kupili na jesieni 2001 r. posiadłość wraz z dziedzińcem i jego zabudowaniami.

Pani Seyerle wraz z przyjaciółmi przygotowała projekt odnowienia posiadłości, który został zaprezentowany 29.06.2002 r. w dniu ślubu Pani Elsbeth Seyerle z Panem Jürgenem Pohlem.
Para ta poznała się w 2000 r. podczas tzw. „historycznego pochodu przesiedleńców w Saksonii”. Stosunki między Saksonią a Szwabią okazały się bardzo owocne Pani Pohl-Roux znalazła w Panu Jürgenie Pohlu człowieka, z którym łączą ją wspólne zainteresowania: miłość do koni i przejażdżek dorożką na wzór poprzednich pokoleń, a także miłość do starych budowli, które zamieszkiwane były przez pokolenia.


12-13.08.2002 r. Saksonię nawiedziła powódź, która dosięgła także Dolinę Freiberger Munde. www.Helft-Klosterbuch.de
Ludzie i organizacje z całych Niemiec nadesłały pomoc, która dodała mieszkańcom Klosterbuch odwagi do dalszego działania i zaczynania wszystkiego od początku.
„Ryzyko to szansa” takie motto przyświecało mieszkańcom Klosterbuch i rodzinie Pohl-Roux podczas odbudowywania posiadłości. W pewnym momencie do działania włączyła się pewna doza uporu i wiary damy radę!

W maju 2003 r. odbył się wielki festyn dziękczynny dla sponsorów i pomocników. Głównym punktem festynu był koncert Thomanerchor (chóru absolwentów szkoły Tomasza przy kościele św. Tomasza w Lipsku). Członkowie chóru zasadzili na dziedzińcu byłego kompleksu klasztornego lipę i krzak róży, które mają symbolizować wolę odbudowy oraz zachęcać do powrotu do tego zabytkowego miejsca.

Prace na terenie posiadłości trwały cały rok 2003 i zakończyły się dopiero na jesieni 2004 r. Wsparcie ochrony zabytków spotkało się z najnowszymi technologiami. W tym czasie powstała bliska współpraca z przedstawicielami urzędu ds. zabytków, Panami Delangiem i Liebigem.
Do odbudowy budynków w stylu pruskim użyto glinianych materiałów budowlanych, szczyt zachodniej ściany uformowano z Lotos-Glas produkcji Scholl Glas Lommatzsch. Okna odbudowano na wzór pierwotnych. Instalacja grzewcza została umieszczona pod podłogą.
Wszystkie materiały i produkty zostały wytworzone w Saksonii.
Doświadczenia z prac budowlanych zostaną w przyszłości udostępnione zwiedzającym w ekologicznym centrum na dziedzińcu.
W budynku nr 24 powstało mieszkanie letniskowe, które dopiero na Wielkanoc 2004 r. mogło być udostępnione gościom. Mała wiejska gospoda „Kutscherkanne”, która do tej pory (przejściowo) pełniła tę funkcję, przejmie organizację cateringu podczas imprez mających miejsce w sali konferencyjnej.
Firma Pani Pohl-Roux wraz z trzema pracownikami i doradcami przeniosła się do nowego biura w budynku nr 25, w którym zamieszkuje także rodzina Państwa Pohl-Roux.
Pani Pohl-Roux zrealizowała także swoje założenie: jej pracownicy są ludźmi niepełnosprawnymi.
Cel rodziny Pohl-Roux i jej pracowników, sprawienie, aby posiadłość stała się ostoją tradycji i bliskości, będzie zawsze aktualny.
Dalsze informacje:
www.schollglas.de
www.seifert-haustechnik.de
www.iez.Natterer.de
www.outdoorteam.de
www.saechsisches-burgenland.de
